Log 4. Indisch Huis ontdekt tekort

Donderdag 6 april bericht het AD/Haagsche Courant over de subsidieperikelen van het Indisch Huis in Den Haag. Kort gezegd: het stichtingsbestuur van Het Indisch Huis heeft een aanzienlijk financieel tekort ontdekt. Diezelfde week liet het bestuur via een persbericht weten dat een onderzoek loopt naar het ontstaan van de tekorten. Het bestuur heeft de directeur Stanley Hillebrandt geschorst en zes medewerkers per direct ontslagen.

Niet alleen op het ministerie van VWS, ook binnen de Indische gemeenschap, is al lang bekend dat het rommelt bij het Indisch Huis aan de Javastraat.
Het Indisch Huis werd in januari 2002 voor het publiek geopend en is één van de vier herinneringscentra in Nederland. Het Indisch Huis geeft invulling aan de herinnering en herdenking van Tweede Wereldoorlog in Indië. Het is te hopen dat dat ook in de toekomst blijft gebeuren. Achteraf is het altijd makkelijk praten maar er zijn enkele feiten die nu al – voor de voltooiing van het onderzoek - vragen oproepen binnen Indische circuits.

1. De stichting Het Gebaar heeft de afgelopen vier jaar een bedrag van ruim dan 15 miljoen euro mogen verdelen over Indische projecten. In 2000 besloot de regering tot deze tegemoetkoming aan de Indische gemeenschap, als verlate pleister op de geestelijke wonde veroorzaakt door de `kille, bureaucratische en formalistische ontvangst’ van de Indische Nederlanders. Van dit bedrag heeft de stichting 1,2 miljoen aan het Indisch Huis toegewezen, onder andere voor het bouwen van virtuele stijlkamers op de website. Het is een kleine wereld: de voorzitter van de Raad van Toezicht van stichting Het Gebaar was tot voor kort Sari van Heemskerck, de initiatiefneemster van Het Indisch Huis.
2. De directeur van Het Indisch Huis, Stanley Hillebrandt, is een veelzijdig man. Hij produceerde de tv-programma’s van de Balinese chef-kok Lonny. Deze kok is Hillebrandt gevolgd naar het Indisch Huis. Een blik op de website van het Indisch Huis toont Lonny’s prominente aanwezigheid: aankondigingen van zijn boeken, kookdemonstraties, signeersessies en kookmanifestaties zoals de langste rijsttafel in de zomer van 2005. Overigens is Hillebrandt ook beeldhouwer en maakte hij voor het Indisch Huis een bronzen sculptuur – de Branie - voor het Braniefestival. Tevens regisseerde hij voor het Indisch Huis de muziekdocumentaire FourtyFive.

Natuurlijk genereert het Indisch Huis publiciteit en aandacht wanneer een beroemde televisiekok zich aan het instituut bindt. Dat is goed voorstelbaar en het mes snijdt aan twee kanten. Het Indisch Huis levert de kok Lonny een kwaliteitskeurmerk: `echt Indisch’.
De vraag rijst of de publieke geldstroom, onder andere Het Gebaar (geld van het ministerie van VWS) voldoende gescheiden blijft van het geldcircuit ten gunste van de Santi BV, beheert door Ben Holthuis, waarin Lonny’s zakelijke belangen zijn ondergebracht? Lopende het onderzoek ga ik uit van de integriteit van de directie, het bestuur van het Indisch Huis en hun accountant. Het is echter jammer dat zij de schijn van belangenverstrengeling niet hebben vermeden. Er zijn genoeg anderen die sculpturen en documentaires kunnen maken. Dat lijkt mij geen werk voor een directeur. Het Indisch Huis kan niet alle catering door Lonny laten uitvoeren. De website kan geen reclamezuil voor deze kok zijn. Al helemaal niet als de directeur een zakelijk belang heeft bij de omzet van de televisiekok.

Het Indisch Huis had de schijn van zakelijke belangenverstrengeling kunnen vermijden. Een belangrijke vraag blijft: is er wel of geen overheidsgeld naar een BV gestroomd? Het wachten is op nieuwe feiten die het rapport zal leveren.

(7 april 2006 opgestuurd naar de Volkskrant/Forum. Niet geplaatst)

Terug naar Logboek